5 URODZINY UCW – RELACJA

Jak i dlaczego warto znaleźć czas na działania społeczne? My wiemy!

„Wolontariat jest typową sytuacją obopólnego zwycięstwa” m.in. tymi słowami prof. UW dr hab. Anna Giza-Poleszczuk, prorektor ds. rozwoju powitała gości piątych urodzin Uniwersyteckiego Centrum Wolontariatu UW. 7 grudnia 2018 r. spotkaliśmy się w Bibliotece Uniwersyteckiej z wolontariuszami i wolontariuszkami, pracownikami, przedstawicielami władz i wydziałów UW oraz osobami związanymi z UCW, aby wspólnie świętować nasze pięciolecie oraz wraz z zaproszonymi panelistami zastanowić się nad tym, jak znaleźć czas oraz dlaczego warto angażować się w działania społeczne. Na wszystkich czekała również słodka niespodzianka.

Gości powitała Katarzyna Żakowska, dyrektorka Uniwersyteckiego Centrum Wolontariatu, która z okazji Międzynarodowego Dnia Wolontariusza złożyła wszystkim zebranym wolontariuszom najserdeczniejsze życzenia i podziękowała za wsparcie UCW:

„Dziękuję Wam, że jesteście z nami, bo to dzięki Wam, tak naprawdę, nasze Centrum może prężnie działać i się rozwijać. A tych wszystkich, którzy jeszcze do nas nie dołączyli, bardzo do tego zachęcam”.

Następnie na scenę zaproszona została prof. UW dr hab. Anna Giza-Poleszczuk, prorektor ds. rozwoju, która była pomysłodawczynią UCW oraz wspiera je w codziennym działaniu. Pani prorektor opowiedziała o początkach Centrum oraz zwróciła uwagę na to, że:

„Wolontariat jest typową sytuacją obopólnego zwycięstwa, ponieważ z jednej strony ktoś coś od nas dostaje, co jest naszą społeczną odpowiedzialnością w moim przekonaniu, z drugiej strony nasi studenci, ale też pracownicy mogą robić różne rzeczy, doznając poczucia sprawstwa”.

Pani prorektor zaznaczyła również jak ważne i pouczające jest duże zaangażowanie w wolontariat UCW studentów z zagranicy, dla których takie inicjatywy są czymś o wiele bardziej oczywistym.

Wśród panelistów zaproszonych do rozmowy Możliwości jest wiele. Jak znaleźć czas na działania społeczne znaleźli się:

Janina Bąk (Janina Daily) – gość specjalny, wykładowczyni statystyki na Trinity College Dublin, twórczyni bloga janinadaily.com, wolontariuszka;
Maciej Maliszewski – Strateg Technologiczny w K2 Internet, pomysłodawca WOLO-BOTA;
Mateusz Decyk – wolontariusz UCW, student stosunków międzynarodowych, prezes koła naukowego Spraw Zagranicznych ISM UW, lider projektu „Open Source – Open Mind”;
Jaśmina Kasenko – wolontariuszka UCW, tłumaczka, obecnie studiuje Comparative Studies na Uniwersytecie Heinricha Heinego w Dusseldorfie.

Spotkanie poprowadził Filip Konopczyński.
Paneliści opowiadali o tym, jak mimo bardzo napiętych grafików, znajdują czas na działania społeczne. Odpowiedzieli również na pytania czym jest dla nich wolontariat oraz jak zaczęła się ich przygoda z aktywnością społeczną. Jak zauważył Maciej Maliszewski: „Być może wolontariat jest to najbardziej efektywny sposób na wykorzystanie czasu swojego życia. Wtedy mamy pewność, że każda minuta jest komuś potrzebna”.

Janina Bąk opowiadała o różnicach między wolontariatem w Polsce, Szkocji i Irlandii:
„Za granicą rzeczywiście na każdym etapie edukacji wszyscy są wspierani ku temu, żeby chociaż część czasu przeznaczyć innym. W Irlandii zaczyna się to już w szkole średniej, gdzie [uczniowie] mają kilka tygodni w roku akademickim, kiedy są zwolnieni z zajęć szkolnych i mają określone prace społeczne”. Mówiła również o bardzo dużym wsparciu finansowym uczelni dla społecznych inicjatyw studenckich.

Również Jaśmina Kasenko została zapytana o swoje zagraniczne doświadczenia z wolontariatem: „Uczelnie w Niemczech bardzo promują ideę wolontariatu, ale z drugiej strony […] wśród moich znajomych bardzo niewiele osób podczas studiów wzięło udział w działaniach wolontaryjnych.[…] Chciałabym przenieść tę energię, którą miałam na UW, taką zorganizowaną w ramach Uniwersyteckiego Centrum Wolontariatu, tam”.

Mateusz Decyk opowiadał o tym jak łączyć aktywność w Kole Naukowym z aktywnością wolontariacką: „Kluczem jest znalezienie tych ludzi, którzy chcą coś robić i nie są nastawieni na własny zysk”. Zwrócił również uwagę na to, jak cenna jest wymiana wiedzy między starszymi studentami i młodszymi. Zaznaczył, że właśnie działając społecznie można poszerzyć swoje kompetencje i wiedzę, zwłaszcza tę, którą trudno zdobyć podczas studiów: „Programy takie jak Open Source – Open Mind uczyły studentów zupełnie czegoś innego: myślenia projektowego, ale też myślenia strategicznego w zakresie edukacyjnym, komunikacyjnym i pracy w zespole”.

W dyskusji na temat tego, jak znaleźć czas na działania społeczne wziął również udział WOLO-BOT, który przypomniał, że pomagać można także poprzez e-wolontariat. Wtórował mu Maciej Maliszewski, podając serię przykładów na to, jak można włączyć się w wolontariat zdalnie: np. dzieląc się swoją wiedzą ekspercką na pewien temat lub takimi umiejętnościami jak pozycjonowanie stron. Przypomniał również, że w dzisiejszych czasach wiele firm prowadzi działania CSR, są więc skłonne delegować czas swoich pracowników oraz wynagradzać ich zaangażowanie w wolontariat.

Paneliści opowiadali o najmilszych i najtrudniejszych stronach wolontariatu. Do tych drugich należy na pewno utrzymanie motywacji oraz tzw. „praca organizacyjno-papierkowa”. Podjęli również temat organizacji wolontariatu w Polsce i na Uniwersytecie: jak go inicjować, rozwijać, wspierać. Mateusz Decyk zwrócił uwagę, że bardzo ważne jest zaangażowanie poszczególnych wydziałów:

„Fajnie byłoby budować otoczenie [dla wolontariatu] na samych wydziałach, ponieważ mogłyby one budować z większą kompetencją programy dla studentów konkretnych kierunków, dostosowane dla nich i dla ich potrzeb.”

Janina Bąk zaznaczyła jak ważne jest wsparcie takich inicjatyw na różnych poziomach, nie tylko finansowym, ale również promocyjnym, czy organizacyjnym:
„Nie piętrzmy trudności i nie twórzmy wymagań nie do przeskoczenia. Po pierwsze promować, a po drugie ułatwiać. Jeżeli nie finansowo, to organizacyjnie”.
Maciej Maliszewski dodał, że zarówno na różnych etapach edukacji, jak również w pracy warto promować wolontariat jako coś bardzo różnorodnego, bo: „to jest jak najbardziej fajny sposób na spędzenie swojego czasu, w którym każdy może znaleźć coś dla siebie i każdy może skorzystać”.

Ożywiona dyskusja wywiązała się również podczas serii pytań od publiczności, która pytała zarówno o najciekawsze doświadczenia ze współpracy z UCW, ale również o to, jak wymagać lub egzekwować od wolontariusza to, do czego się zobowiązał.

Jeżeli nasza relacja Was zainteresowała, to zachęcamy do przesłuchania całej rozmowy z wydarzenia, zamieszczonej na facebooku.